Παρασκευή, 30 Σεπτεμβρίου 2016

Πέμπτη, 29 Σεπτεμβρίου 2016

τα κάστρα της Κρώμνης

2η δημοσίευση
 
Οι νότιες υπώρειες του Κουλάτ (Θήχης) σχηματίζουν τρεις βασικές-κεντρικές κοιλάδες. Της Μούζενας, του Σταυρίν προς Κουλάτ πογάζ και της Κρώμνης προς Άε Ζαχαρέα. Οι κοιλάδες πάντα αποτελούσαν τον (σχετικά) εύκολο δρόμο για τις μετακινήσεις του πληθυσμού. Συνήθως για να μην πούμε πάντα, τις διέσχιζαν μικρά ή μεγάλα ποτάμια.

Οι κοιλάδες αυτές χρησιμοποιήθηκαν και για τις μετακινήσεις των στρατευμάτων, των καραβανιών που μετέφεραν εμπορεύματα από και προς την ενδοχώρα. Πάνω σε στρατηγικά σημεία αυτών των κοιλάδων οι Βυζαντινοί και αργότερα οι Μαγαλοκομνηνοί έφτιαξαν τα κάστρα και τις φρυκτωρίες για την φύλαξη / επικοινωνία των συνόρων της αυτοκρατορίας. Η περιοχή αυτή στην οποία αναφερόμαστε, μπορεί να θεωρηθεί ως δεύτερη γραμμή άμυνας μια και τα κάστρα της μέσα Χαλδίας (Αργυρούπολη, Άτρα, Τσολόχαινα, Κετσί καλεσί, Κούκου κλπ.) - βλέπε παλαιότερες αναρτήσεις με την ετικέτα "κάστρα" εδώ - αποτελούσαν την πρώτη γραμμή άμυνας.

Από το βιβλίο του Γ. Φυρτινίδη "Κρώμνη" αναπαράγουμε την αναφορά του στα κάστρα της περιοχής. Δεν εντοπίσαμε αντίστοιχο άρθρο ατου Γ.Θ. Κανδηλάπτη.

από το δίτομο έργο του Ακύλα Μύλλα,
"Τραπεζούς, στα ίχνη των μεγάλων Κομνηνών" εκδ. Μίλητος

Ακύλα Μύλλα, "Τραπεζούς,
στα ίχνη των μεγάλων Κομνηνών"
Ακύλα Μύλλα, "Τραπεζούς,
στα ίχνη των μεγάλων Κομνηνών"

ο τύπος στην Τραπεζούντα

Με την ευκαιρία της έκδοσης του νέου περιοδικού "Πόντος" βάζουμε την ανάρτηση για τον τύπο στην Τραπεζούντα. Υπήρχαν εφημερίδες και σε άλλες πόλεις του Πόντου. Θα γίνει αργότερα ανάρτηση και γι' αυτές. Να συμπληρώσω ότι υπάρχει ένα μεγάλο άρθρο 12 σελίδων στην εγκυκλοπαίδεια του Ποντιακού Ελληνισμού. Επίσης στην ψηφιακή βιβλιοθήκη της ΕΠΜ - εδώ - μπορείτε να δείτε παλιές εκδόσεις εφημερίδων & περιοδικών.


περιοδικό, από 29.12.1884 έως 28.12.1885
53 τεύχη, όλα σε ψηφιακή μορφή στην σελίδα της ΕΠΜ

από την έκδοση Ανατολικός Πόντος της Infognomon

Τετάρτη, 28 Σεπτεμβρίου 2016

πώς ξανάσμιξαν στον Πόντο θεία και ανιψιός μετά από 60 χρόνια

2η δημοσίευση
  • πηγή : pontos-news.gr - 18.12.2014
  • του Τάσου Κ. Κοντογιαννίδη
Τσαρσαμπά, το χωριό της Παρθένας Ζουρνατζίδου
απ' όπου το 1920 οι Τούρκοι έστειλαν 700 Έλληνες στην εξορία

Το 1979 στο ποντιακό χωριό Κομνηνά Ξάνθης συνέβη στην οικογένεια Ζουρνατζίδη ένα συγκλονιστικό γεγονός, που δεν θα το πίστευαν ούτε στο πιο ακραίο όνειρό τους ! Θεωρούσαν ένα μέλος της οικογένειάς τους, την Παρθένα Ζουρνατζίδου, νεκρή για εξήντα ολόκληρα χρόνια, ώσπου εντελώς τυχαία ανακάλυψαν ότι ζει σε ένα χωριό του Πόντου. Τότε ένας ανιψιός της, ο Σταύρος Ζουρνατζίδης, "εκστράτευσε" στον Πόντο, την βρήκε και την έφερε στην Ελλάδα, για να εκτυλιχθούν στο χωριό Κομνηνά της Ξάνθης συγκινητικές στιγμές όταν πληροφορούσε τους κατοίκους κι πληροφορούνταν και η ίδια για την τύχη συγγενών και φίλων κατά τη μαύρη περίοδο 1919-1922.

Ο Σταύρος Ζουρνατζίδης ήταν συγχωριανός μου στα Κομνηνά. Έζησα μαζί του όλη την αγωνία μέχρι να βρει τη θεία του και να την φέρει στο χωριό. Και τότε είχα γράψει μια ολόκληρη σελίδα στην εφημερίδα Ακρόπολη για το συγκινητικό αυτό θέμα.



Η Παρθένα Ζουρνατζίδου (στη φωτογραφία με την εγγονή της, τη δεκαετία του 1970) κατοικούσε στην Τσαρσαμπά, λίγα χιλιόμετρα έξω από τη Σαμψούντα, και ήταν το 1920 μια όμορφη κοπέλα 20 ετών. Λίγο πιο πέρα από το σπίτι της έμενε ο ανιψιός της Σταύρος Ζουρνατζίδης, 12 ετών τότε, γιος του αδελφού της. Το 1920 η Τσαρσαμπά, όπως και όλες οι πόλεις του Πόντου, γνώρισαν μεγάλους διωγμούς, εξορίες και σκοτωμούς. Κατά το φθινόπωρο τμηματικά άρχισαν να στέλνουν στην εξορία το ελληνικό στοιχείο… Ο Σταύρος Ζουρνατζίδης θυμάται και αφηγείται (εν έτει 1979, ακριβώς πριν από 35 χρόνια):


"Ένα πρωί μάζεψαν μια μεγάλη ομάδα 700 ατόμων, Έλληνες, και τους είπαν ότι θα πάνε σε άλλη περιοχή. Στην ομάδα αυτή ήταν και η θεία μου η Παρθένα, καθώς και οι μισοί συγγενείς μας. Μετά από λίγο καιρό μάθαμε ότι από την ομάδα αυτή δεν επέζησε κανένας συγγενής μας. Άλλοι πέθαναν από το κρύο μέσα στα χιόνια, άλλοι από την πείνα και την κακουχία, κι άλλους τους σκότωσαν. Έτσι μείναμε με την εντύπωση ότι και η θεία μου χάθηκε. Δυο χρόνια μετά, αφού υποστήκαμε τα πάνδεινα, φύγαμε στην Ελλάδα και εγκατασταθήκαμε στο χωριό Κομνηνά της Ξάνθης".

Ας δούμε όμως τι αφηγείται (το 1979) η Παρθένα από τη στιγμή που την πήραν στην εξορία.

"Στην εξορία τραβήξαμε πολλά. Στην πορεία οι ηλικιωμένοι έπεφταν από την εξάντληση και τους εγκατέλειπαν, όπως και τα μικρά παιδιά που έπεφταν λιπόθυμα από την πείνα και την εξάντληση. Έμεναν άταφοι και τους έτρωγαν τα αγρίμια. Όσο περνούσε ο καιρός όλο και λιγοστεύαμε. Μια μέρα με πλησίασε ένας Τούρκος αποσπασματάρχης και μου είπε "Θέλω να σε παντρευτώ. Αν αρνηθείς θα σ’ εκτελέσω μαζί με τους συγγενείς σου". Αρνήθηκα στην αρχή, αλλά από τις πολλές απειλές κάμφθηκα και τον παντρεύτηκα. Μετά από λίγο καιρό μ’ έκανε κι αλλαξοπίστησα.


» Μου έδωσαν το όνομα Αϊσέ. Μετά από μήνες, ο άνδρας μου πήρε μετάθεση στα Κοτύωρα (Ορντού) και αναγκαστικά τον ακολούθησα. Το ασκέρι με τους εξορίστους, όσους είχαν απομείνει, δεν γνωρίζω τι τύχη είχε. Ο άνδρας μου μου φερόταν καλά και φρόντιζε να με κάνει ευτυχισμένη. Μάλιστα αποκτήσαμε κι ένα κοριτσάκι. Το 1936, αν θυμάμαι καλά, πέθανε ο άνδρας μου και μετά από λίγα χρόνια πάντρεψα την κόρη μου. Τότε είχα όλη την ευκαιρία να ψάξω για συγγενείς και πατριώτες. Δεν γνώριζα αν υπάρχουν, και αν υπάρχουν πού βρίσκονται...


» Ξεκίνησα να πάω στη Σαμψούντα να ψάξω, να ρωτήσω, μήπως και είμαι τυχερή. Και πάντα με το φόβο μην ανακαλύψουν τι ψάχνω... Σοφίστηκα ένα τέχνασμα και σε κάποιον είπα ψέματα, ότι αν ξέρει κανέναν Έλληνα στην πόλη να μου τον συστήσει για να με πληροφορήσει το μέρος που είχε κρύψει λίρες ο πατέρας μου και θα έπαιρνε κι αυτός το μερτικό του.


» Το κόλπο έπιασε. Κάποιος με πληροφόρησε για τον Μαχίρ ο οποίος τούρκεψε σε ηλικία 8 ετών! Οι γονείς του είχαν σκοτωθεί και κάποια φιλική γειτονική τουρκική οικογένεια τον υιοθέτησε. Ο Μαχίρ διατηρούσε ένα μεγάλο καφενείο στη Σαμψούντα καθώς και άλλα καταστήματα. Ήταν πανέξυπνος, πλούτισε, παντρεύτηκε μάλιστα και μια Τουρκάλα. Γρήγορα βρήκα τον Μαχίρ, τον ρώτησα και μου είπε ότι κατά καιρούς περνούν μερικοί δικοί μας από το μαγαζί του. Τότε τον παρακάλεσα να δίνει σε όποιον βλέπει τη διεύθυνση και το τηλέφωνό μου για να έχω μια επαφή..."


Εδώ σταματούν οι προσπάθειες της Παρθένας ή Αϊσέ. Οι ελπίδες της να βρει συγγενή της ήταν μηδαμινές. Ωστόσο ήλπιζε... Τη σκυτάλη της αφήγησης πήρε κατόπιν ο Σταύρος :

"Πριν από μερικά χρόνια, κάποιος Τσακίρης από ένα χωριό της Δράμας πήγε εκδρομή στον Πόντο για να δει τα μέρη όπου γεννήθηκε και να επισκεφτεί και το πατρικό του σπίτι. Συμπτωματικά μπήκε στο καφενείο του Μαχίρ και παρήγγειλε καφέ για να πιει. Ενώ έπινε τον καφέ του, ο Μαχίρ τον ρωτά από πού είναι. Από την Ελλάδα, απαντά ο Τσακίρης. Τότε του αποκάλυψε πως πριν από μερικά χρόνια πέρασε μια Ελληνοτουρκάλα που αναζητούσε χαμένους συγγενείς της και έδωσε στον Τσακίρη τη διεύθυνσή της. Ήταν η θεία μου! Ο Μαχίρ μετά από λίγες μέρες πέθανε, το μήνυμα όμως της θείας μου δόθηκε σε ελληνικά χέρια.

» Πριν από αρκετούς μήνες, ενώ ο Τσακίρης αφηγείτο σε καφενείο του χωριού του τις εντυπώσεις του από το ταξίδι εκείνο, ανέφερε και το ονοματεπώνυμο και τη διεύθυνση μιας Ελληνοτουρκάλας. Στο καφενείο μέσα παρακολουθούσε τη συζήτηση και ένας συγχωριανός μου. Μόλις άκουσε το όνομα, τινάχτηκε όρθιος! "Είναι συγγένισσά μας !" είπε. Αμέσως με ειδοποίησε, πήγα στο χωριό της Δράμας, πήρα τη διεύθυνση, αλληλογράφησα με τη θεία μου και βεβαιώθηκα ότι ήταν αυτή ! Τίποτα πλέον δεν με κρατούσε. Έβγαλα διαβατήριο και πήγα στην Τουρκία...


Ο μακαρίτης σήμερα Σταύρος Ζουρνατζίδης (δεξιά)
από το χωριό Κομνηνά Ξάνθης,
με τον φίλο του Ανέστη Παπαδόπουλο
από το χωριό Ταξιάρχες Δράμας
 

» [...] Ήταν η ώρα 7 το πρωί όταν ο ταξιτζής μ’ άφησε έξω από την πόρτα του σπιτιού της. Τα γόνατά μου έτρεμαν, η καρδιά μου από τους δυνατούς χτύπους πήγαινε να σπάσει... Πήρα βαθιές ανάσες κι ανέβηκα τις λίγες σκάλες. Χτύπησα την τζαμόπορτα και περίμενα... Ξαφνικά ανοίγει η πόρτα και βγαίνει μια ηλικιωμένη γυναίκα. Υπέθεσα ότι πρέπει να είναι αυτή. Είπα το όνομά μου, 
Σταύρος! "Ισταυρί;" έκανε εκείνη κι πέσαμε ο ένας στην αγκαλιά του άλλου και κλαίγαμε επί δύο ώρες περίπου χωρίς να πούμε λέξη... Κοιταγόμασταν στα μάτια, αγκαλιαζόμασταν, κλαίγαμε, χωρίς να μπορούμε να βγάλουμε από το στόμα μας λέξη...

» Έμεινα αρκετές μέρες στην Ορντού. Της διηγήθηκα και μου διηγήθηκε τα παλιά και κλαίγαμε... Γρήγορα φρόντισε ο γαμπρός της, ένα εξαίρετο παιδί, της έβγαλε διαβατήριο και την έφερα στην Ελλάδα για λίγο καιρό ...".


Η συνέχεια της συγκίνησης μεταφέρθηκε στα Κομνηνά Ξάνθης. Όλοι οι μεγάλοι σε ηλικία κάτοικοι του χωριού, κυρίως του Φελέκ Μαχαλά, που κατάγονταν όλοι από την ίδια περιοχή, συγκεντρώθηκαν στο σπίτι του Σταύρου και ρωτούσαν τη γεμάτη χαρά Παρθένα "Τ’ εμετέρ’ ντο ένταν;" Και για όσους ήξερε έδινε την απάντηση: "Εφέκαν τ’ οστούδε τουν σα ρασσία ..."


Η Παρθένα Ζουρνατζίδου έμεινε περίπου έναν μήνα στα Κομνηνά και κατόπιν επέστρεψε στην Τουρκία, αφού εκπλήρωσε μια μοναδική και απίστευτη επιθυμία της, να δει χαμένους συγγενείς της. "Ήταν από το Θεό", έλεγε.


Φεύγοντας από την Ελλάδα η Παρθένα Ζουρνατζίδου, ή Αϊσέ, είχε πει στον ανιψιό της Σταύρο ("Σταυρίκα" για τους χωριανούς του), την εξής φράση: "Ελπίζω να σε ξαναδώ με τα μάτια αυτού του κόσμου και όχι του αλλουνού ...".
 

Η Παρθένα και ο Σταυρίκας δεν αξιώθηκαν έκτοτε να ξανασμίξουν, να βρεθούν και να μιλήσουν. Βλέπονται τώρα όχι με τα μάτια αυτού του κόσμου, αλλά του αλλουνού !...

Τρίτη, 27 Σεπτεμβρίου 2016

περιοδικό Πόντος ...

Θα πληροφορηθήκατε όλοι την έκδοση ενός νέου περιοδικού με το όνομα "Πόντος". Είναι η συνέχεια της εφημερίδας Πόντος όπως γράφει στην εισαγωγή του ο ακάματος Φωκίωνας Φουντουκίδης.

Το έλαβα με το ταχυδρομείο πριν από δύο μέρες και σας μεταφέρω τις πρώτες εντυπώσεις μου.
  • Η ύλη του περιοδικού είναι πλούσια και συνοδεύεται από φωτογραφίες παλιές και καινούργιες έτσι που κάνουν το διάβασμα ευχάριστο.
  • Η ύλη του αφορά θέματα ιστορίας, πολιτισμού, λαογραφίας και επικαιρότητας.
  • Παρατήρησα ότι δεν περιέχει πληροφορίες όπως π.χ. αρχαιρεσίες συλλόγων, χορούς και πίτες. Όλα αυτά, τώρα πια, καλύπτονται επαρκώς από ιστοσελίδες με καθημερινή ενημέρωση.
  • Μου άρεσε ιδιαίτερη η σελίδα με τον τίτλο νωρίζετε ότι …" όπου εκεί έχει μικρά άρθρα με ιδιαίτερο ενδιαφέρον.
  • Το σχήμα του περιοδικού είναι τετράγωνο με διαστάσεις ~ 21 Χ 21 εκατοστά. Εγώ προσωπικά θα ήθελα το κλασικό σχήμα των περιοδικών δηλ. το Α4
  • Η εκτύπωση και το χαρτί είναι πολύ καλά.
  • Θα το ήθελα επίσης με περισσότερες σελίδες από τις 52 που έχει τώρα. Ξέρω όμως ότι αυτό θα εξαρτηθεί από όλους εμάς οι οποίοι πρέπει να στηρίξουμε την προσπάθεια αυτή με τις συνδρομές μας. Είκοσι (20 €) ευρώ τον χρόνο για 4 τεύχη στην πόρτα μας δεν είναι δα μεγάλο έξοδο.


Τετάρτη, 21 Σεπτεμβρίου 2016

Αλέξανδρος Ακριτίδης

Ένας από τους μάρτυρες του Ποντιακού Ελληνισμού που κρεμάστηκε στην πλατεία της Αμάσειας, ήταν και ο Αλέξανδρος Ακριτίδης. Μέσα από την φυλακή έγραψε ένα γράμμα στην σύντροφο του.
Τα δικαστήρια αυτά που είχαν την ονομασία "δικαστήρια ανεξαρτησίας" στην ουσία ήταν μια βιτρίνα δικαιοσύνης για τον αφανισμό του Ελληνισμού.

διαβάστε περισσότερα εδώ

ΠΕ, 1950, τ. 2

www.pontos.org

Έτος 1997 : εάν όχι το πρώτο παγκοσμίως, τουλάχιστον από τα πρώτα sites με Ποντιακό περιεχόμενο ήταν το www.pontos.org
 

μόνο αυτό έμεινε ...
Δημιουργήθηκε από δύο φίλους, τον Ανέστη Μαυροφυλίδη και τον υποφαινόμενο. Κομπιουτεράδες και οι δύο. O πρώτος ήταν υπεύθυνος για το τεχνικό τμήμα δηλ. το στήσιμο της σελίδας και όλα τα συναφή ενώ ο δεύτερος για το περιεχόμενο. Κράτησα το βιβλίο επισκεπτών σε αντίγραφο (backup) και παρακάτω θα βρείτε μερικά χαρακτηριστικά μηνύματα απ' όλο τον κόσμο.

1. iperano pasis ellesi eisin oi pontioi hairomai pou eimai ellinikis katagogis sycharitiria paidia
nicholas …….. m.d <athens@.....>
santa ana , california usa - Thursday, December 04, 1997 at 00:37:41 (CET)

2. I was excited to find your site this morning. My grandfather was a Pontios, he left his village around the turn of the century, when he came to America. I don't know anything about his family history. He died when I was very young. He married my grandmother Despina, who was born on the Island of Marmara, after her family was relocated in Neos Marmaras, Halkidiki, she met my grandfather through the mail, and came here to California to marry him. I have many relatives from her family in N. Marmaras, and Halkida. I speak greek, but I need to improve my reading, and writing skills. I would like to learn more about our history. Thank you, Christos Ioakimedes
Christos …………………. <.........@.........>
Fairfax, Ca. USA - Thursday, January 08, 1998 at 18:40:37 (CET)

3. Your page is fantastic. I found a few days after Christmas. When I listened the RealAudio of Kalanda I almost cried... (είχαμε βάλει στην σελίδα τα κάλαντα που ηχογραφήσαμε ειδικά για το site, με τους Παρχαρίδη-Σοφιανίδη-Καρασαββίδη & χορευτικό Σέρρα).
John A. ………………….. <giavvns@...........................>
Milwaukee, Wisconsin USA - Friday, January 09, 1998 at 00:44:49 (CET)

4. Χαιρετίας σα καπανε, σα ορμία, σα ποτάμε, σα ρασία, σα παρχάρε του Πόντου και σε όσους επορούν και λέγουν ότι ειναι πόντιοι
Tur.……….. <t….@.........................>
Athens, Nea Makri GREECE - Friday, March 13, 1998 at 23:46:34 (CET)

5. Λελεύω τα χερόπα σουν ντ' έχτισαν αβούτο την έμορφον δουλείαν. Να σαν εσάς ντ' εποίκετεν εμάς να κουρφίουμες για τ' ατό το Ιντερνέτ πα. Ντ' έμορφον δουλείαν εποίκετεν ναι παιδία!!! Θερμά συγχαρητήρια. Είναι μια προβολή άξια της εργατικότητας και ενεργητικότητας των Ποντίων. Ζητώ την άδειά σας να σας συμπεριλάβω στους Δεσμούς της δικής μου σελίδας και αν έχετε και κάποιο λογότυπο να βάλω. Φιλώ σας, τ' εμέτερον παιδία. Γιώργος ................ από γονείς εκ Κερασούντος Μέλος Δ.Σ. ...................
Γιώργος Σ. ………………………<......@.........................>
Νέα Σμύρνη, Αττικής GREECE - Sunday, April 12, 1998 at 14:29:52 (CEST)

6. ΕΠΕΙΔΗ ΤΑ ΠΟΛΛΑ ΛΟΓΙΑ ΕΙΝΑΙ ΛΙΓΑ ΚΑΙ ΟΙ ΠΑΛΙΟΙ ΕΛΕΓΑΝ ''με την πορδη χαβιτς κι' ινεται'' ΑΣ ΑΓΩΝΙΣΤΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΧΕΡΙ-ΧΕΡΙ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΑΤΗΡΙΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΑΝΑΔΕΙΞΟΥΜΕ ΣΤΟΥΣ ΝΕΟΤΕΡΟΥΣ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ''ΠΟΝΤΟΥ'' ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΜΠΡΑΒΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΠΟΥ ΔΙΝΕΤΑΙ ΚΑΙ ΕΣΕΙΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΣΕΛΙΔΑ.....
…………………………….. ΚΩΝ/ΝΟΣ
ΜΑΥΡΟΔΕΝΔΡΙ, ΚΟΖΑΝΗ GREECE - Monday, August 10, 1998 at 12:11:19 (CEST)

7. ΖΗΤΟ Ο ΠΟΝΤΟΣ Ι'm a Turkish Pontian from Ευξηνως Ποντος. One of my grandfather was from Nikopoli, the other one was from Kotyora My grand-grand father was from Kondou (Καδαχορ). My parents were grewn up in Oinoi. So, I'm definitely Pontian (Karadenizli). I like very much my Pontic culture, history and our traditions. And also I'm very interested in our Pontic music; kementse ('lyra' I don't like this word) tuloumi and our dances 'horon' (Tik, Sera, Matsouka and Platana kaydes). Last summer I visited my Greek-Pontian brothers and sisters in Kalamaria, Thessaloniki, Pieria, Katerini, Veroia and the village of Nea Trapezunta. I also visited Panagia Soumela which is very near to Νea Santa. I have to confess that I was very surprised to have been faced such a great hospitality of my Pontian compatriots. By this channel, I'd like to keep contact with more Pontian friends. I'll be waiting your e-mails. Please don't pay any attention to the politicians (Greek&Turkish) whatever they say and newspapers whatever they write about our two people. I think the biggest enemy of our people is the nationalistic ideas and outlook. Best way of struggling against the artificial problems between us is to try to overcome nationalistic and religious taboos and prejudices. Best greetings to the all Pontians wherever they live. Yassu.
G…….. G……. <……..@.........................>
Τραπεζουντα, TURKEY - Monday, October 12, 1998 at 23:19:51 (CEST)


Τρίτη, 20 Σεπτεμβρίου 2016

οι σχέσεις των Ποντίων με τους Καισαριώτες στην Σαμψούντα

➤ οι σχέσεις των δύο αυτών κοινοτήτων δεν ήταν καθόλου καλές. Παρακάτω διαβάστε πως τις περιγράφει ο Δημοσθένης Κελεκίδης στο βιβλίο του - ανάρτηση μας εδώ

οι αποφάσεις της επιτροπής που αναφέρει ο Κελεκίδης επηρέασαν το σύνολο της περιφέρειας Σαμψούντα – Πάφρα.


Δευτέρα, 19 Σεπτεμβρίου 2016

οι δάσκαλοι του γένους των Ποντίων : Χρήστος Ι. Αντωνιάδης [1910 – 2001]

Κοντοχωριανός μας ο Χρ. Αντωνιάδης ήλθε από την πατρίδα σε μικρή ηλικία όμως θυμότανε αρκετά. Αυτά μας τα μετέφερε μέσα από τα άρθρα του στα Ποντιακά περιοδικά. Δείτε τα άρθρα του - ετικέτα με τ' όνομα του εδώ

από την Εγκυκλοπαίδεια του Ποντιακού Ελληνισμού
ΠΕ, 1983, τ. 52

Κυριακή, 18 Σεπτεμβρίου 2016

ανέκδοτα από την πατρίδα ...

Τέσσερις χορταστικές σελίδες με ανέκδοτα από τις περιοχές Κοτύωρα, Πουλαντζάκη, Σταυρίν και Ματσούκα. Όλα στα Ποντιακά, γραμμένα από λόγιους των παραπάνω περιοχών. Κοντολογίς, μάθημα Ποντιακής γλώσσας ...
  • από τα Χρονικά του Πόντου, έτος 1946, τεύχος 23-24

Παρασκευή, 16 Σεπτεμβρίου 2016

για τα 10 χρόνια της Ποντιακής Εστίας

1960, συμπληρώνονται δέκα χρόνια από την έκδοση της Ποντιακής Εστίας.
Ο Παντελής Μελανοφρύδης έχει μόνο καλά λόγια να πει στον Φίλωνα Κτενίδη ...

Προσέξτε την φράση στο τέλος "δέκα χρόνια 'ς σην ξενιτειάν ..."
... τα σχόλια είναι περιττά.  

ΠΕ, 1960, τ. 125-126

Κρωμέτκα τραγωδίας #3

ΠΕ, 1950, τεύχος 6

Πέμπτη, 15 Σεπτεμβρίου 2016

οι πρώτοι Έλληνες ταξιδευταί στον Πόντο (Φρίξος & Έλλη)

➤ ο Κωνσταντίνος Χιονίδης είχε μια αγάπη για ότι είχε σχέση με Πόντο και αρχαία Ελλάδα. Έτσι δημοσίευσε αρκετά άρθρα με σχετικό περιεχόμενο. Ένα από αυτά είναι και το παρακάτω.
➤ ανάρτηση μας για το έμβλημα των Κομνηνών εδώ



➤ μικρό βιογραφικό :

Ποντιακή Εστία, τόμος 1978, τεύχος 23 - σελ. 323

η πόλη της Ριζούντας - #2

Συνεχίζουμε με την 2η ανάρτηση

Επιλογή από το σχετικό λήμμα της
Εγκυκλοπαίδειας του Ποντιακού Ελληνισμού
ΠΕ, 1957, τ. 89-90

Κυριακή, 11 Σεπτεμβρίου 2016

Ριζούς ή Ρίζαιον ή Ρίζος ή Ριζούντα - #1

1. Περιφέρεια Ριζούντας
Άλλη μία περιοχή του Πόντου με ελάχιστο υλικό στα παλαιά περιοδικά. Σχεδόν άγνωστη. Κάποιος Φίλιππος Παππάς έγραψε λίγα άρθρα στην Ποντιακή Εστία τα έτη 1957-1958. Αυτά θα δημοσιεύσουμε για να πάρουμε μια ιδέα για την περιοχή, για την πόλη. Πρώτα όμως να δούμε τι αναφέρει η Εγκυκλοπαίδεια του Ποντιακού Ελληνισμού.

Εγκυκλοπαίδεια του Ποντιακού Ελληνισμού
ΠΕ, 1957, τ. 96
Είναι η περιοχή που "ποτίζει" τσάϊ όλη την τουρκιά. Βρεθήκαμε εκεί το 1989. Θυμάμαι την μυρωδιά του τσαγιού πολύ πριν φτάσουμε στην πόλη.